What you see is what you get (or not)

 Soms heb je van die dagen dat alles anders loopt als je dacht. Vandaag was typisch zo’n dag. In ons hotel lag een foldertje van Europos Parkas. 

Het zag er veelbelovend uit: the leading open-air contemporary art museum. Voordat we vertrokken uit ons hotel in Vulnius, Litouwen eerst natuurlijk nog even ontbijten. Gisteren hadden we al ontdekt dat de koekjes niet super vers waren, gewoon taai eigenlijk, dus die links laten liggen. Niet om te klagen, qua prijsklasse verwachtten we ook geen topkwaliteit. Het brood wilde ik vandaag voor de verandering eens roosteren. De automatische broodrooster waar je het oplegt en waar de toast dan uit komt rollen werkte niet. De broodroosters ernaast wilde ik daarom net vullen met ons brood, toen er een jonge dame heel brutaal haar brood in het rooster deed. Er stonden er gelukkig twee dus ik deed ons brood dan maar eerst in één toaster. Kreeg beetje een vibe van Chinese dames die voordringen bij de waskamer in Japan. Na het ontbijt al onze spullen weer in de auto geladen en ready to go. Het duurde even voordat we weer de juiste IPhone gekoppeld hadden voor de route naar Poort van de Morgenrood. . Murat had dit uitgezocht en het leek hem een mooi begin van de ochtend. Even wat gemopper omdat onze navigatie op de een of andere manier de straatnamen niet herkent. Dus dan maar via Google maps op de IPhone. Klein terugkerend probleempje: selecteren van de juiste Iphone. Het lukte en we wilden wegrijden. Kwam er net een vuilniswagen het terrein oprijden. En natuurlijk achter onze auto, zodat we moesten wachten totdat hij klaar was. De jongens konden eerst de containers niet goed tussen de geparkeerde auto’s krijgen om ze te kunnen legen. Met wat kunst- en vliegwerk én geduld (én tijd) lukte het ze toch. 

Op weg naar de Poort van Morgenrood. Het was een beetje lastig om te parkeren en we zagen bordjes staan met R-zone; ik vermoedde dat het misschien parkeren voor vergunninghouders betekende. Ik zei tegen Murat dat ik anders wel even in de auto zou blijven zitten; wilde geen risico lopen op een bekeuring. Hij begreep dat niet helemaal goed en dacht dat ik er geen zin in had. We reden maar naar ons oorspronkelijke doel: Europos Parkas. De route via Google Maps leidde ons door een lange slingerende wegen met veel verkeer en tweemaal en kleine detour. We kwamen uitendelijk wel op de plek van bestemming en zagen een parkeerplaats met betaald parkeren. Midden in het bos, midden in no where land Achter ons kwam een wagen heel hard aanrijden en parkeerde ook daar. Het bleek de parkwachter die iets te laat op zijn werk arriveerde. Hij wist ons in gebrekkig Engels te vertellen dat we voor het parkeren en voor de entree 26 euro moesten betalen. Hij gaf ons een 'map' en probeerde uit te leggen dat hij het apparaat voor de online map (en uitleg, blijkbaar was dat nodig) even niet aan de praat kreeg. Murat keek op de 'map'  en zei dat hij er wel uit zou komen. 

De man mompelde nog iets van een restaurant, een museum shop en wenste ons veel plezier.
Je zou verwachten dat het echt iets heel bijzonders was, er waren wat objecten die we wel aardig vonden. De paden om de objecten te bezichtigen waren niet heel goed te zien. Zeer waarschijnlijk werd het niet platgelopen door de massale aantallen bezoekers. Je moest goed kijken of er wel een pad liep. 

Ook het restaurant was net zo gedateerd als de route en de objecten. Dito het bijbehorende personeel en de afsluiting met een kopje koffie en een gebakje, daar zouden ze toch niet veel aan fout kunnen doen, was een deceptie. Warm gebak, opgewarmd waarschijnlijk om te verbloemen hoe oud het was, waar wel de topprijs van 5 euro voor werd gerekend. Al met al voldeed het park niet helemaal aan onze verwachtingen... Ze weten wel goed hoe ze iets moeten marketeren, dat dan weer wel!

Het verdere verloop van deze dag was zoals verwacht; chaotisch. We reden naar Kaunaus om het Negende Fort te bezoeken. Hier werden eerst voor WO II door de Sovjet Unie politieke gevangenen opgesloten, en vermoord, de nazi's gebruikten het als concentratiekamp waarna het door de Sovjet-Unie na de oorlog weer als gevangenis werd gebruikt. Het leek ons heel indrukwekkend om dit gebouw dat dienst deed als museum, te bezichtigen. 

Je ziet het niet heel goed om dit plaatje, maar het is en huisje in de vorm van een koffer. Heel treffend kunstwerk waarmee het achterlaten van huis en haard en iets in 'je koffer'  doen wat je mee wilt nemen. 

Eerst wat foto's van de omgeving met de monumenten geschoten en naar de entree gelopen. Die was bovenaan; bleek dat je de tickets helemaal beneden moest kopen. We besloten om dan alleen maar even koffie te drinken. Ik zag een automaat staan met koffie; dat was op de plek waar Murat 'cafe' had gezien. Ja, inderdaad, wel koffie maar alleen uit een automaat. Het gebouw waar dit voor stond, was alleen een kantoor. We konden daar dus ook niet naar het toilet. Dan maar even naar een soort van winkelcentrum, konden we lunchen in plaats van koffiedrinken.
We moesten even wat slingerende wegen op en kwamen bij een hele grote mall. Eerst paar rondjes gereden om te kunnen parkeren, was eenrichtingverkeer, en naar binnen gegaan. Chique mall met veel moderne winkels. Leuk Litouws restaurantje gevonden en kaart gevraagd. De serveerster sprak Engels maar ze moest het wel even processen, zoals ze zelf zei. Allebei iets lokaals besteld, aardappel pannenkoekjes en iets van drie kwartier op onze lunch gewacht. Ze bracht mijn gerecht met kip, maar ik zag dat er iets van spekjes in zat. Ik vertelde haar dat ik gevraagd had of er niet iets van pork bij zat en zij bevestigde toen dat het kip was. Ik had volgens haar 'specifick' dit gerecht besteld en ik herhaalde dat ik 'specificly'  gevraagd had of er pork in zat. Ze zou het bij de administratie gaan navragen en of ik wat anders wilde. Ik wees naar wat Murat had, maar toen ze zei dat dit weer net zo lang zou gaan duren, besloten we het gerecht maar te delen.
Bij het afrekenen verontschuldigde ze zich en zei dat het een foutje in de keuken was en bedankte voor mijn begrip. Ja, vandaag was zo'n gewoon zo'n dag.
Booking.com haperde ook al een paar keer vandaag en we besloten om maar gewoon richting Klapeida, aan de kust, te rijden. Onderweg toch iets van richting veranderd omdat het weer niet echt denderend was. Ik zag een mooi hotel, wat luxer met goede recensies dus om de dag goed af te sluiten die maar geboekt. Dat was een schot in de roos. Heerlijk hotel, super kamer, lekker daar in het restaurant gegeten en genoten van overheerlijke cocktail, een frozen margarita

Soms is iets toch gewoon wat het is. Voor wat ouderen onder ons: wysiwig oftewel: what you see is what you get.

Voor de liefhebbers van kunst de website
www.europosparkas.lt

Op Polarsteps plaats ik wel wat meer foto's van de kunstobjecten. De blogger site is hier niet heel echt geschikt voor, zoals je wel ziet aan de lay out van de foto's.