Beloning, eruit halen wat er in zit

Wat gebeurt er toch met me als ik ergens voor kan sparen? Ik kan het niet laten, maar ik word altijd  bloedfanatiek als ik ergens iets mee kan 'verdienen'. Net nog even een keertje extra sporten, voordat ik met vakantie ga. Niet omdat ik dan wat minder sport, alhoewel we meestal veel lopen en ongemerkt toch aardige afstanden afleggen. Nee, mijn stempelkaart moet natuurlijk wel even vol. Bij de eerste volle kaart krijg je van Aerofit Wassenaar namelijk een cadeautje! Deze keer mocht ik kiezen tussen een bidon, een elastieken band of een dobbelsteen. Natuurlijk koos ik voor het laatste; ik zie al voor me dat de leerlingen in de klas (of ik) dit moeten gooien en de oefeningen doen.... 

Het is niet alleen de sportschool waar ik extra mijn best doe voor een stempel om de kaart vol te krijgen, ik vind het ook heerlijk om zegeltjes van Trekpleister te plakken en te sparen voor wat dan ook. Inmiddels heb ik legio halfvolle kaarten verspreid over verschillende lades liggen en reken ik mezelf rijk om het op enig moment allemaal in te wisselen. Ik kijk er nu al - eerlijk gezegd al heel lang - naar uit.
Zo heb ik ook nog ergens in een kamer een doos vol met Douwe Egberts punten liggen. Iedere keer neem ik mezelf weer voor om dit te doneren bij een inleverpunt voor de Voedselbank. Nu alleen nog daad bij het woord voegen. Zoals ik tegen mijn kinderen altijd zeg: 'Put your money where your mouth is'.  In dit geval ben ik degene die hier verstek laat gaan. 

Over de schutting kijken, filosofie en hiphop

Wel heb ik mezelf voorgenomen om wat vaker mijn gedachten op papier te zetten. Afgelopen zondag naar Zomergasten gekeken met Özcan Akyol. Hij wist mij te raken met de manier waarop hij onder woorden weet te brengen hoe het is om op te groeien in een wereld waar je geen deel uitmaakt van de meerderheid. Voor velen in deze maatschappij, is dit iets waar zij geen weet van hebben, geen ervaring mee hebben. Dat maakt dat zij op een bepaalde manier naar de wereld kijken. Helaas, het is niet voor iedereen weggelegd om empathie - in de breedste zin van het woord - te hebben voor anderen. Mensen die anders zijn dan zij. Özcan, oftewel op z'n Nederlands Eus die hiermee blijk geeft zich aan te passen aan de meerderheid, laat in het interview zien, hoe het opgroeien in deze wereld hem heeft gevormd. Hij kijkt zonder rancune terug op een jeugd die verre van ideaal is geweest en laat zien dat het belangrijk is om met de blik gericht op de toekomst uit je leven te halen wat erin zit. Je talenten benutten, ook al liggen ze niet voor het oprapen. 

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en hem gemaild met mijn bevinding. En wat attent: in een antwoordmail bedankt hij mij voor het waardevolle compliment. 

Hij sluit het interview af met de wens dat mensen wat vaker over schutting kijken; dit is zo belangrijk. Een (in)kijkje in de wereld van de ander. Je kunt dat doen door eens met andere mensen een praatje aan te knopen, een boek lezen, een film kijken, een interview luisteren, na te denken over de tekst van een liedje. Er is nog meer over dit interview te vertellen; teveel voor deze blog. Ter afsluiting nog iets over het overbrengen van een boodschap door de hiphopper Fresku! Zoals Özcan terecht opmerkt: 'hiphop is een vorm van filosofie.' Het stellen van vragen over jezelf, over de wereld en je je daarin staat. Dat kan alleen als je je daarvoor openstelt. Voor mij begint dit deze keer met het reizen naar landen in Oost Europa. Ik heb daar nauwelijks affiniteit mee, ben daar geheel onbekend mee. Ik ben heel benieuwd wat deze voor mij - vreemde - landen en culturen mij gaat brengen. 
De beloning is, vermoed ik, dat ik ervaringen rijker terug kom.

Polen, Litouwen, Letland en Estland: here we come!

NB: check deze filosofische hiphopper