Baltische staten trip 2025

  Gelukkig heeft niet iedereen dezelfde relation goals. Eigenlijk hou ik helemaal niet van dit soort ‘goals’ maar we zeggen dit zo vaak tegen elkaar, dat we moeten toegeven dat we hier wel aan doen. Samen naar een supermarkt gaan, daar worden wij helemaal blij van. Zelfs in het buitenland gaan wij op zoek naar supermarkten om aan onze ‘relation goals’ te voldoen. Een andere guilty pleasure, soms dekt het Engelse woord gewoon beter de lading, is lekkere gebakjes. Het is niet goed voor onze ‘punten’, iets van Weight Watchers waar ik voor de vakantie weer eens met goede moed aan ben begonnen. Deze manier van bewust met je voeding omgaan, werkt over het algemeen goed bij ons. Ja, ook Murat doet hier actief aan mee. Voor de vakantie noteerde ik alles netjes via de app, maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik dit al meer dan een week niet heb bijgehouden. Wel heb ik gekeken hoeveel appelsap ‘kost’. Murat drinkt graag een sapje bij het ontbijt, maar ik sla dat meestal over. Helem...

Het is altijd even stressen, vlak voordat we daadwerkelijk bij een hotel aankomen. Soms kunnen we het gewoon niet vinden, soms zien we het liggen maar lukt het niet om er te komen. Dan ligt het bijvoorbeeld aan een snelweg en moet je er omheen rijden. Onze navigatie, deze keer Eva uit Flikken Maastricht, blijft altijd kalm. Wij verliezen onze kalmte weleens en krijgen bijna ruzie, iets wat zelden gebeurt maar dan helaas wel. Inmiddels zijn we al heel wat jaren bij elkaar; dit blijft een puntje waar we beiden aan blijven werken. Vaak kunnen we er achteraf meestal wel heel erg om lachen. Zo ook vandaag. We zijn nu veilig op onze zeer luxe, enigszins naar zuur ruikende hotelkamer. Waar zou die lucht toch vandaan komen? Yoghurt, misschien? Karma has no deadline Vandaag waren we vroeg opgestaan, fikse hike gemaakt Bastei Brücke, onze kuiten vroegen hier weer om. Ze vertoonden wat afkickverschijnselen, dus hebben wij heel wat trappen genomen om ze weer tevreden te stellen. Eerst omlaag en da...

Wat gebeurt er toch met me als ik ergens voor kan sparen? Ik kan het niet laten, maar ik word altijd  bloedfanatiek als ik ergens iets mee kan 'verdienen'. Net nog even een keertje extra sporten, voordat ik met vakantie ga. Niet omdat ik dan wat minder sport, alhoewel we meestal veel lopen en ongemerkt toch aardige afstanden afleggen. Nee, mijn stempelkaart moet natuurlijk wel even vol. Bij de eerste volle kaart krijg je van Aerofit Wassenaar namelijk een cadeautje! Deze keer mocht ik kiezen tussen een bidon, een elastieken band of een dobbelsteen. Natuurlijk koos ik voor het laatste; ik zie al voor me dat de leerlingen in de klas (of ik) dit moeten gooien en de oefeningen doen....  Het is niet alleen de sportschool waar ik extra mijn best doe voor een stempel om de kaart vol te krijgen, ik vind het ook heerlijk om zegeltjes van Trekpleister te plakken en te sparen voor wat dan ook. Inmiddels heb ik legio halfvolle kaarten verspreid over verschillende lades liggen en reken ik ...

   Die reclame van dat schattige meisje Liselot die zo 'zin inin' vakantie heeft, blijft op een prettige manier hangen. Soms worden zulke reclames irritant, maar ik moet zeggen dat ik daar geen last van heb. Net zoals bij  Petje Pitamientje  van Calve pindakaas, is een lief klein kindje altijd een schot in de roos. Nog steeds herkennen velen de woorden van dit kleuterje ' Stom hè, ik vind het gewoon lekker '. Moeilijk om hier een goede opvolger voor te vinden. Verschillende topsporters werden van stal gehaald om in een commercial hun jeugd te tonen. Hopelijk blijft die van Lieke Martens nog bij veel jonge meiden (en jongens) op hun netvlies blijft staan. Het filmpje is treffend: een voetbalmeisje dat haar eigen gang gaat en zich niets aantrekt van haar trainer en (hierdoor?) later een grote ster wordt. De bijbehorende slogan  'Wie is er niet groot mee geworden?'  was ook een blijvertje. Kanttekening: misleiding ligt op de loer. Alhoewel manlief zich er...