Zin in in!

 

 Die reclame van dat schattige meisje Liselot die zo 'zin inin' vakantie heeft, blijft op een prettige manier hangen. Soms worden zulke reclames irritant, maar ik moet zeggen dat ik daar geen last van heb. Net zoals bij Petje Pitamientje van Calve pindakaas, is een lief klein kindje altijd een schot in de roos. Nog steeds herkennen velen de woorden van dit kleuterje 'Stom hè, ik vind het gewoon lekker'. Moeilijk om hier een goede opvolger voor te vinden. Verschillende topsporters werden van stal gehaald om in een commercial hun jeugd te tonen. Hopelijk blijft die van Lieke Martens nog bij veel jonge meiden (en jongens) op hun netvlies blijft staan. Het filmpje is treffend: een voetbalmeisje dat haar eigen gang gaat en zich niets aantrekt van haar trainer en (hierdoor?) later een grote ster wordt. De bijbehorende slogan 'Wie is er niet groot mee geworden?' was ook een blijvertje. Kanttekening: misleiding ligt op de loer. Alhoewel manlief zich er in zijn jeugd helemaal ongans aan heeft gegeten, is hij er niet groot mee geworden. Dit steekt hem nog steeds. 

Wat hem misschien ook een beetje steekt, is dat ik al lekker vakantie heb. Ja, dat is het fijne van werken in het onderwijs: je hebt een lange zomervakantie. Murat moet nog wel even doorwerken, maar vanaf vrijdagmiddag start ook zijn vakantie. Onlangs hadden we in de winkel al een mooie reisgids aangeschaft, waren we al bij ANWB langsgegaan om wat ouderwetse wegenkaarten te halen en sinds gisteren een hele stapel boeken en reisgidsen rijker geworden. 

Je kunt Murat geen groter plezier doen, door te vragen of hij zin heeft (zin inin?) een bezoekje aan een kringloopwinkel, of nog beter: de Boekenzolder. Dit is een bijzonder initiatief van vrijwilligers die van boeken houden en er samen voor zorgen dat iedereen gratis van boeken kan genieten. Het is dan ook een vermelding op dit blog waard, breng een bezoekje aan hun locatie op de Admiraal Bankertweg in Leiden of bezoek hun website: https://boekenzolderleiden.nl.
Er is echt van alles te verkrijgen. Murat kan er uren rondscharrelen, dat is niet voor iedereen weggelegd. Ik kan inmiddels wel eventjes rondsnuffelen, maar ik kan me ook voorstellen dat je niet heel goed tegen de ietwat bedompte omgeving kunt. Het is per slot van rekening een opslagruimte met heel heel heel veel - soms wat oudere - boeken. Maar het loont echt de moeite om eventjes een kijkje te nemen. Wij hebben in ieder geval onze slag geslagen. Onze reis naar de Baltische staten - via Dresden en Leipzig - kan van start.
Ik heb op de ANWB-kaart op de eerste Baltische staat die we aandoen, Litouwen, alvast wat plekjes aangestipt die mogelijk de moeite waard zijn om te bezoeken. Murat kan dit combineren met zijn digitale plots op Google Maps. Een mooie combinatie van old school boeken en kaarten en digitale routes en websites. 

Nu lijkt het net alsof ik goed overweg kan met kaarten en routes kan uitstippelen. Niets is minder waar: ik kan een TomTom nog gek maken, want ik heb echt nul komma nul richtingsgevoel. Maar ik vond het wel gewoon leuk om op een kaart met kleurtjes aan te geven welke plekken we zouden kunnen bezoeken. Zo had ik iets gelezen over een kerncentrale, best scary maar toch wel de moeite waard, en over een park waar oude Sovjet-beelden te zien zijn. Ik ben opgegroeid in de jaren 80 en kan me de tv-beelden van de val van de Berlijnse Muur nog goed herinneren. Wat het communisme betekent en wat het betekend heeft voor velen, is iets waar ik me geen voorstelling van kan maken. Altijd leven in angst, je mening niet kunnen geven, geen kritiek tegen de machthebbers kunnen uiten. De communicatie was, net zoals nu met reclame, misleidend. Niets nieuws onder de zon dus. De symptomen van het niet kunnen leven in vrijheid zijn nog niet van het toneel verdwenen. Sterker nog, het lijkt er bijna op alsof het met een boemerang terug komt. Laten we hopen op betere tijden en, ondanks deze sombere gedachten, positief afsluiten. 
Het is per slot van rekening vakantie: ik heb er zin in in!